Pojezierze Ostródzko-Iławskie

Otoczone kompleksami lasów grupy jezior, z największymi: Jeziorakiem i Drwęckim, znajdują się w pobliżu głównych ośrodków turystycznych – Iławy i Ostródy.

noclegi w Jastrzebiej gorze

Region o urozmaiconej młodoglacjalnej rzeźbie leży między dolinami Wisły i Pasłęki.

Z południowego zachodu na północny wschód ciągnie się pasmo niewysokich moren czołowych, a wydłużone jeziora rynnowe układają się pasami w kierunku z południowego wschodu na północny zachód.

noclegi w Helu

Za czasów Prusów, we wczesnym średniowieczu całe pojezierze pokrywały nieprzebyte knieje, miejscami zabagnione, ciągnące się aż do Pregoły. Po zdobyciu tych terenów przez Krzyżaków w puszczy pojawiły się strażnice, w których mieszkali żyjący z lasu myśliwi, bartnicy i smolarze. W następnych stuleciach powoli zaczynało się osadnictwo wpływające na sukcesywne zmniejszanie się powierzchni leśnych. Osady zakładano na żyźniejszych glebach lasów liściastych. Od końca XVIII w. prowadzono także nasadzenia świerków i sosen, w wyniku czego obecnie ilość drzew iglastych jest o wiele wyższa niż niegdyś.

Lasy Taborskie to kompleks leśny (26 100 ha), rozciągający się na malowniczym pagórkowatym terenie z morenowymi wzgórzami i sandrowym podłożem. Od początku XIX w. lasy te znane są ze strzelistych sosen (tzw. taborskich), które charakteryzują się brakiem sęków i równomiernym przyrostem; były one poszukiwanym drewnem na sklejki. Znacznych zniszczeń w drzewostanie dokonał straszliwy huragan w 1955 r. W lasach koło Ostródy występują także dęby i buki.